Ως τα τέλη της δεκαετίας του ΄60 η Δόριζα αποχαιρετά τα παιδιά της που μεταναστεύουν στις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Αφρική. Από τη μεταπολίτευση (1975) και μετά οι απόδημοι μηδενίζονται. Τότε αρχίζει η εποχή της μετοίκησης των νέων στην Τρίπολη που κορυφώνεται τις τελευταίες δεκαετίες.

Η μετανάστευση στις ΗΠΑ δημιουργεί κοινότητες στο Σικάγο και τη Νέα Υόρκη. Οι φτωχοί Δοριζαίοι αγρότες που αποβιβάστηκαν στη νήσο Έλλις της Νέας Υόρκης έγιναν εργάτες, υπάλληλοι, επιχειρηματίες. Απέκτησαν αμερικανικό διαβατήριο και ψήφο στη νέα πατρίδα. Δεν ξέχασαν όμως το χωριό τους. Επέστρεφαν κατά διαστήματα για να ξαναφύγουν, συντηρούσαν τις οικογένειές τους, επισκεύαζαν τα σπίτια τους, έστελναν εμβάσματα για τις ανάγκες της κοινότητας. Μαρμάρινες πλάκες με προσφορές των Δοριζαίων της Αμερικής θα δει ο επισκέπτης στο Δημοτικό Σχολείο (σήμερα Πνευματικό Κέντρο) στην Κεντρική Βρύση του χωριού, αλλά και στη εκκλησία και τα εξωκλήσια της Δόριζας.